Hertog van Valkenburg

Panowie z Valkenburga lub Valkenburga pochodzili z Voeren i Heinsbergu w okolicach Akwizgranu i byli blisko spokrewnieni z książętami Limburga, hrabiami Monschau, panami z Heinsbergu i hrabiami Leiningen-Dagsburg. Pierwszym panem Valkenburga od 1075 r. był Thibald z Voeren lub de Fouron, † 1106 r. Po raz pierwszy zamieszkał on w dzisiejszym Oud-Valkenburg, który został po raz pierwszy wymieniony 15 lutego 1041 r. pod nazwą Falchenberch w akcie darowizny od cesarza niemieckiego Henryka III. Tenże Thibald von Voeren zbudował wysoki zamek w Valkenburgu, który miał stać się centrum dominium Valkenburga. Przez małżeństwo panowie z Heinsbergu dziedziczyli to panowanie. Po raz pierwszy zamek został zniszczony w 1122 roku, ponieważ Goswin I z Heinsbergu i Valkenburga zbuntował się przeciwko cesarzowi Henrykowi V. Zamek został wtedy zburzony. Za czasów jego syna Goswina II zamek został ponownie zniszczony na rozkaz cesarza. Goswin III miał bardzo dobre stosunki z cesarzem Fryderykiem Barbarossą, na którego dworze często przebywał. W 1352 r. zmarł Jan I, ostatni władca Valkenburga. Bezpośrednimi potomkami były tylko kobiety. W wyniku tego doszło do sporu o sukcesję Valkenburga (1352-1364), głównie między wierzycielem Reinhardem von Schönforst, który w 1355 r. sprzedał Valkenburg i Euskirchen księstwu Jülich. Książę Wilhelm z Jülich kazał w 1357 roku przekształcić panowanie nad Valkenburgiem w hrabstwo. W 1364 r. sprzedał ziemię Valkenburg księciu brabanckiemu Wacławowi I Luksemburskiemu. W ten sposób stała się ona jedną z ziem Übermaas.

Jedną z wymienionych wyżej bezpośrednich potomkiń i pretendentek była Elisa z Valkenburga, zakonnica w klasztorze w Reichenstein, gdzie pochowany jest również jej brat Jan I. Wydarzenia te wywarły na niej tak wielkie wrażenie, że opuściła klasztor i wróciła do Valkenburga przekonana, że jest panią Valkenburga. W tradycji zachowała się jako "panna bez głowy", która w stroju premonstratensa błąka się nocą po zamku, opłakując utracone dziedzictwo. Potomkom Reinharda von Schönforst udaje się utrzymać panowanie nad Monschau aż do wymarcia w 1433 roku, a Szymonowi III ze Sponheim - Vianden udaje się przejąć Sankt Vith i Bütgenbach.

Odkryj nasze wspaniałe i unikalne akcesoria, które doskonale uzupełnią twój szlachetny tytuł

Honorowe członkostwo w Stowarzyszeniu Noble Society

Honorowe członkostwo potwierdzamy wspaniałym certyfikatem. Członkostwo nie obejmuje żadnych dodatkowych kosztów, a dzięki jednorazowej składce jest ważne dożywotnio.

Szczypce do wytłaczania z herbem

Za pomocą szczypiec do wytłaczania można łatwo i stylowo wytłoczyć herb na papeterii