1. Strona główna
  2. Krótka wycieczka
  3. Ranga w szlachectwie

Ranga w szlachectwie

Rang im Adel - Adelstitel kaufen

    Wpływy szlachty były wcześniej większe. Mimo to, tytuł szlachecki i ranga szlachecka nadal mają przebrzmiały splendor. Zainteresowanie szlachtą utrzymuje się na wysokim poziomie. W plotkarskich szmatławcach szlachta zapełnia całe strony swoimi sprawami. Ale jakie tytuły szlacheckie istnieją w rzeczywistości? Jak rozwijała się szlachta na przestrzeni czasu? Jaki jest ranking szlachty?

    Rozwój szlachty na przestrzeni czasu

    Baron im Angelsächsischen England

    W średniowieczu szlachta była wiodącą klasą społeczną. Pod przewodnictwem króla, szlachta organizowała całe państwo. Im wyższa ranga szlachty, tym wyższa była jej społeczna klasyfikacja i znaczenie. Ponadto istniały znaczne różnice między szlachtą wyższą i niższą. Wysoką szlachtę kształtowali król i cesarz oraz książęta. Członkowie wysokiej szlachty zajmowali się obowiązkami rządu, podczas gdy niższa szlachta była jedynie uprzywilejowana. Niższa szlachta nie płaciła w średniowieczu żadnych podatków i mogła robić karierę w państwie. W porównaniu z pospólstwem i mieszczaństwem. szlachta miała większe uczestnictwo społeczne, udział w życiu kulturalnym i pewną pozycję władzy.

    W średniowieczu ucierpiała pozycja władzy szlacheckiej. Z czasem burżuazja coraz bardziej zyskiwała wpływy ekonomiczne, a także polityczne. Rewolucja francuska była wówczas początkiem końca arystokratycznej supremacji. W Niemczech koniec Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego w 1806 r. był już krokiem w kierunku pozbawienia szlachty praw obywatelskich. Trwało to przez ponad sto lat. W 1918 r. nastąpiło obalenie cesarza niemieckiego. Wraz z proklamowaniem Republiki Weimarskiej i uchwaleniem konstytucji cesarskiej szlachta utraciła swoje prerogatywy. Tytuł szlachecki był odtąd tylko częścią nazwiska. Przyrostek do nazwiska nie oznaczał już więcej władzy.

    Różne rangi

    Liczne tytuły szlacheckie często utrudniają przegląd laikowi. W poniższym artykule znajdą Państwo listę wszystkich tytułów szlacheckich z Europy. Począwszy od średniowiecza aż po czasy współczesne. W objaśnieniach zawarte są również informacje o predykatach tytułów i predykatach szlacheckich. Lista jest w porządku malejącym. Od cesarza do szlachcica istnieją bowiem liczne tytuły szlacheckie.

    Cesarz / car

    Najwyższym tytułem szlacheckim władcy jest cesarz. Nazywano go po rosyjsku carem, kobiety władające w Rosji nazywano carycami. Potomkowie cara noszą tytuł księcia lub księżniczki. Inaczej było z carami rosyjskimi. Tutaj syn nazywa się Caryca, a córka Caryca. Popularne są również określenia Wielki Książę lub Wielka Księżna dla potomków cara.

    Do cesarza zwraca się per "Cesarska Mość". Potomków określa się mianem Cesarskiej Wysokości.

    King

    Po cesarzu przychodzi król. Król jest drugim najwyższym tytułem szlacheckim w porządku szlacheckim. Król lub królowa są najwyższymi dostojnikami w monarchii. Oprócz roli władzy ustawodawczej, król zajmuje się również jurysdykcją i decyzjami wykonawczymi. Szlachetny król łączy w ten sposób wszystkie siły państwa.

    Potomkowie króla i królowej są również nazywani księciem i księżniczką. Gdy poddani zwracają się bezpośrednio do króla, używają zwrotu "Królewska Mość". Książę i księżniczka są tu również określani mianem "Królewskiej Wysokości".

    Arcyksiążę

    Arcyksiążę to tytuł szlachecki, który przysługiwał władcom arcyksięstwa. Byli to w szczególności członkowie Habsburgów lub arcyksięstwa austriackiego. Potomkowie tych domów również byli uważani za arcyksiążęta. Forma adresu zmieniała się na przestrzeni lat. Początkowo tytuł ten brzmiał Durchlauchtigste/r (Najjaśniejszy), później jako tytuł predykatu używano również Kaiserliche lub Königliche Hoheit (Cesarska lub Królewska Wysokość).

    Wielki Książę

    Kolejnym księciem był tzw. wielki książę. Ten tytuł szlachecki przysługiwał tym książętom, których ranga plasowała się między księciem a właściwym królem. Wielki książę miał zatem mniejszą władzę niż król, ale zazwyczaj większe wpływy niż zwykły książę. Ich potomkowie często byli uważani za księcia i księżniczkę. Powszechne było również zwracanie się do dzieci jako do dziedzicznych wielkich książąt lub wielkich księżnych. Tytuł "Najprzewielebniejszy" został użyty jako tytuł predykatu. W niektórych wielkich księstwach, takich jak Hesja, Luksemburg czy Badenia, preferowano inną formę zwracania się. Tutaj wielki książę był królewską mością.

    Książę Elektor

    Elektor był najwyższym rangą księciem w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Tylko elektorzy mieli władzę i moc decydowania o wyborze króla rzymsko-niemieckiego w XIII wieku. Elektor mógł również posiadać różne tytuły szlacheckie. Elektorami byli np. książęta ziemscy, arcybiskupi, a nawet królowie. Pierwszy skład komitetu elekcyjnego króla składał się z siedmiu elektorów. Czterech z nich posiadało godność szlachecką z punktu widzenia świeckiego, natomiast trzech elektorów było pochodzenia kościelnego. W XVII wieku liczba ta wzrosła do dziewięciu elektorów. Później tzw. kolegium elektorskie, które zbierało się, aby wybrać króla, składało się nawet z dziesięciu członków.

    Po rozpadzie Świętego Cesarstwa Rzymskiego przez Napoleona istniał tylko jeden elektor. Jedynie Hesja-Kassel pozostała elektoratem. Pod względem prawnym elektor był odtąd na równi z landgrafem. Z biegiem czasu tytuł elektora brzmiał Durchlauchigste/r lub Königliche Hoheit. Z kolei dzieci nazywano Kurprinz i Kurprinzessin.

    Duke

    Pochodzenie tytułu szlacheckiego księcia ma swoje korzenie w historii germańskiej. Książę był germańskim przywódcą wojskowym. Z czasem książę stał się osobą sprawującą urząd królewski, odpowiedzialną przede wszystkim za zadania wojskowe. Do panującego księcia zwracano się per "Królewska Wysokość". Po rozpadzie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego książęta utracili swoje prawa do panowania. Od tej pory książęta byli po prostu suwerenami i zwracano się do nich per "Najjaśniejsza Wysokość".

    Landgraf

    Landgraf to tytuł szlachecki występujący wyłącznie w krajach niemieckojęzycznych. Szczególnie w Turyngii i Hesji było kilku właścicieli ziemskich. W 1803 r. landgraf heski został podniesiony do rangi elektora. Hrabiowie ziemscy byli równi rangą książętom. Potomkami są książę i księżniczka. Dopiero ostatni landgraf Hesji-Homburga został nazwany Królewską Wysokością. W stosunku do wszystkich innych landgrafów stosowano tytuły predykatowe Wysoka i Najjaśniejsza Wysokość.

    Hrabia Palatyn

    Na przestrzeni dziejów Palgrave miał za zadanie pomagać królowi i cesarzowi w administracji. Palgrave przewodniczył sądowi na dworze królewskim. Składający petycje musieli przybyć do hrabiego palatyna i przedstawić mu swoje problemy. Początkowo w każdym księstwie znajdował się jeden Palgrave. W późniejszym okresie istniał tylko palatyn hrabstwa Renu, ponieważ większość hrabstw z biegiem lat została przypisana do dużego księstwa. Również w tym przypadku potomkowie byli uważani za księcia i księżniczkę. Formą zwracania się do hrabiego palatyna była zwykle "Najjaśniejsza Wysokość". Wyjątkowo do elektora Sachen zwracano się jako do hrabiego Palatynatu per "Królewska Wysokość".

    Markiz

    Do końca XI wieku szlachtę na terenach przygranicznych cesarstwa nazywano margrabiami. Ta rola przywódcza nie została szerzej omówiona. W Świętym Cesarstwie Rzymskim nie istniało już geograficzne odniesienie dla tytułu szlacheckiego. Tytuł szlachecki margrabiego oznaczał raczej rangę w cesarskiej hierarchii książęcej. Margrabia był w średniowieczu równy rangą księciu. Prestiż nie był jednakowy w każdym miejscu. W wielu krajach margrabia należał do niższej szlachty. Margrabia nie pełnił żadnej funkcji władczej. Forma adresu zmieniała się od "Durchlaucht" do "Erlaucht": potomkowie są księciem i księżniczką nawet wśród niższej szlachty.

    Książę

    Książę był władcą różnych krain. Jeśli ziemia została wyznaczona jako księstwo, książęta sprawowali władzę nad ziemią. Książęta zwracali się do siebie per "Najjaśniejsza Książęca Mość". Niewielu książąt dostąpiło szczególnego zaszczytu zwracania się do nich per "Wasza Wysokość". Dziedzicznymi książętami i księżniczkami byli potomkowie książąt. W niektórych przypadkach tytuł książęcy przeszedł do historii jedynie na zasadzie honorowej. W tym przypadku z tytułem nie wiązały się żadne prawa do panowania ani władzy. Posiadacz tytułu szlacheckiego nie należał raczej do wyższej szlachty w tej randze. Otto Książę von Bismarck jest prawdopodobnie najbardziej znanym przedstawicielem tego rodzaju.

    Baron / Baron

    Najniższym szczeblem tzw. szlachty tytularnej są baronowie i baronowie. Poniżej nich znajduje się tylko szlachta, dla której istnieje tylko predykat szlachecki, taki jak "von" lub "zu", ale nie ma tytułu szlacheckiego. Baron i baron są sobie równi. Męscy potomkowie zachowują tytuł, natomiast potomkowie żeńscy są uważani za baronów lub baronowe. Do krewnych zwracają się jako do Highborn, co odpowiada statusowi szlacheckiemu.

    Rycerz / Szlachcic / Pan / Pani / Rodak

    Na dole porządku pierwszeństwa znajdują się rycerze, szlachta, pan, pani i rodak. Aby zostać pasowanym na rycerza, aspiranci musieli spełnić wiele kryteriów. Począwszy od XIX wieku rycerze należeli do odrębnej klasy szlacheckiej. Ci, którzy zostali pasowani na rycerzy, otrzymywali tytuł szlachecki.

    Z kolei tytuł "szlachecki" nie był tytułem szlacheckim, lecz jedynie predykatem szlacheckim. Dotyczyło to całej rodziny - zarówno rodzice, jak i potomkowie byli określani mianem szlachty/szlachcica. W porządku pierwszeństwa szlachcic jest niższy od rycerza.

    Oznaczenie "Herr" było kiedyś oznaczeniem statusu. Herr von lub Frau von były uważane za określenia szlacheckie. Z kolei szlachtę bez tytułu w danym kraju nazywano Landmannami. Do wszystkich osób z niższymi tytułami szlacheckimi zwracano się per Hochwohlgeboren.

    Oceń ten artykuł

    [Razem: 1 Średnia: 5]
    Noble Privilegien - Titelbild
    Krótka wycieczka

    Przywileje szlacheckie

    Po pierwsze, tytuł szlachecki jest uważany za niezwykle szlachetny. Każdy, kto chodzi po ulicach jako szlachcic lub ma rezerwację jako...
    Die Geschichte des Adels
    Krótka wycieczka

    Historia szlachty

    Osoby zainteresowane nabyciem tytułu szlacheckiego często chcą dowiedzieć się więcej o historii szlachectwa. Burzliwa historia...