1. Strona główna
  2. Krótka wycieczka
  3. Obowiązujące prawo szlacheckie

Obowiązujące prawo szlacheckie - przeszłość i teraźniejszość

Das geltende Adelsrecht - Noble Society

    Das Adelsrecht blickt auf eine lange Geschichte zurück. Bereits seit mehr als 1500 Jahren ist das Adelsrecht mal mehr mal weniger stark ausgeprägt. Allerdings war die Entwicklung der letzten Jahrhunderte rückläufig – die starken gesellschaftlichen Veränderungen im 18. und 19. Jahrhundert sorgen für einen Bedeutungsverlust des Adels und somit auch des Adelsrechts. Nichtsdestotrotz gibt es heute noch gesetzliche Regelungen und Sonderrechte für Angehörige des Adels. Es lohnt sich somit ein Blick auf die Geschichte des Adelsrechts, das Namensrecht und die Unterschiede bei der Erlangung und Verwendung des Namenszusatzes.

    Historia prawa szlacheckiego

    Herkunft und Entwicklung des Adels

    Początki prawa szlacheckiego sięgają VI wieku naszej ery. W tym czasie król Franków Clovis Pierwszy stworzył tak zwaną Lex Salica. Jako germańskie prawo plemienne obowiązywało ono odtąd wszystkich członków szlachty na ziemiach niemieckich. Lex Salica była częścią prawa publicznego. Z jednej strony istniały regulacje prawne dla wszystkich obywateli, z drugiej zaś wypracowano pewne wyjątki dla szlachty. W ten sposób po raz pierwszy nastąpiło prawne rozgraniczenie szlachty od mieszczaństwa. Dodatkowo istniały przepisy dotyczące przejścia do stanu szlacheckiego. Jeśli nie-szlachcic chciał odtąd należeć do szlachty, obowiązywały przepisy Lex Salica.

    W późniejszych dziejach nastąpił podział szlachty na różne klasy. Członkowie wyższej szlachty mogli korzystać z licznych zwolnień. Należało do nich specjalne prawo procesowe, specjalne prawo rodzinne, a także przepisy prawa spadkowego, w których wyższa szlachta była traktowana inaczej niż mieszczaństwo.

    Nawet po wejściu w życie kodeksu cywilnego w 1900 r. szczególna rola przypadła wysokiej szlachcie, gdyż regulacje odbiegające od niego zostały zawarte w odrębnej ustawie szlacheckiej. Specjalne prawo szlacheckie nie istniało więc wyłącznie u początków szlachectwa. Dodatkowo nastąpiła poprawa sytuacji finansowej szlachty. Pozostały one całkowicie nienaruszone przez podatek i cło, tak że należności szlachty były wyraźnie niższe. Przyczyniło się to jeszcze bardziej do wzmocnienia finansowego klasy szlacheckiej.

    W XIX wieku istniała nawet osobna władza dla szlachty i tytułów szlacheckich. Król pruski Fryderyk Wilhelm IV utworzył ten urząd w 1855 r. Celem była lepsza opieka nad członkami szlachty. Tak zwany Heroldsamt wspierał egzekwowanie prawa do szlachectwa. Również prawo szlacheckie podlegało w historii licznym zmianom. Wspólną cechą większości tych regulacji jest jednak to, że szlachta otrzymywała lepszy status prawny i preferencyjne traktowanie.

    Upadek monarchii i nowe prawo szlacheckie

    Upadek monarchii miał przełomowe znaczenie dla szlachty i prawa szlacheckiego. Stany monarchiczne były bowiem ściśle splecione ze szlachtą. Prawo salickie Clovisa Pierwszego obowiązywało w zasadzie aż do końca monarchii i I wojny światowej. Po 1918 roku weszła w życie niemiecka konstytucja cesarska. To napisało w art. 109, że wszystkie przywileje i niedogodności wynikające z uprzywilejowania urodzenia lub rangi są zniesione. Prawna poprawa sytuacji szlachty należała do przeszłości.

    Odtąd tytuły szlacheckie były tylko dodatkami do nazwiska, które nie były oficjalnie nadawane. W ten sposób tytuł szlachecki stał się bardziej dostępny i zbywalny. Szlachetne uprawnienie prawne nie odgrywało już żadnej roli. Dziś można kupić tytuł szlachecki i odtąd używać go jako pseudonimu scenicznego.

    Jednak po pierwszej wojnie światowej komisja właściwa ds. praw szlacheckich nadal badała, czy tytuły szlacheckie były prawidłowo prowadzone. Była to jednak szczególna instytucja prawa prywatnego, a więc nie można jej było już porównywać z państwowym urzędem heraldycznym. Ponadto decyzje te były wiążące wyłącznie dla członków komisji.

    Dennoch wird noch heute durch den Adelsrechtsausschuss geprüft, ob ein Adelstitel in der korrekten historischen Weise geführt wird. So wurde das ARA nach dem II. Weltkrieg als sonderprivatrechtliche Institution geschaffen, weshalb sie nicht mehr mit dem preußischen Heroldsamt vergleichbar ist. Der ARA prüft die Zugehörigkeit zum ‘historischen Adel’ anhand des salischen Rechts; seine Entscheidungen sind jedoch für jeden, der kein Mitglied ist, nicht bindend.

    Worin unterscheiden sich Adelstitel, Adelsprädikat und Prädikatstitel?

    Unsere Titel - Noble Society

    Neben dem Adelstitel tauchen gegenwärtig häufig auch die Begriffe Adelsprädikat und Prädikatstitel auf. Dabei bezeichnet der Adelstitel die gesellschaftliche Stellung seines Trägers. So war der Adelstitel auch in der Weimarer Verfassung noch für die Ermittlung des jeweiligen protokollarischen Ranges wichtig. In diesem Rangsystem war der Kaiser der höchste Rang, gefolgt von König, Herzog, Fürst, Baron, Graf, Freiherr, Ritter, Edler und Junker als unterstem Rang.

    Dabei waren jedem dieser Adelstitel unterschiedliche Anredeformen zugeordnet. Diese werden als Adelsprädikat bezeichnet und erforderten zum Beispiel die Anrede eines Herzoges als königliche Hoheit, während in den untergeordneten Rängen Grafen lediglich als Hoheit oder Freiherren lediglich als Hochwohlgebohrene betitelt wurden. Schließlich trifft man das Adelsprädikat heute regelmäßig bei Namen in allen Gesellschaftsschichten an. Dahinter verbirgt sich der Namenszusatz, der einst Adlige als solche gekennzeichnet hat. Hier gibt es vor allem das ‘von’ als Herkunftsbezeichnung oder das ‘zu’, das einen Wohnsitzwechsel – beispielsweise ‘von Weißenfels zu Schwarzfels’, bezeichnet. Denkbar ist jedoch auch die Kombination ‘von und zu’, mit dem der Uradel seinen jahrelangen Stammsitz kenntlichen gemacht hat.

    Predykaty szlacheckie w prawie nazwisk

    Dziś predykat szlachecki podlega jedynie regułom prawa o nazwiskach. Dlatego też łatwiej jest uzyskać szlachetne nazwisko na różne sposoby.

    Chodzi tu regularnie o nabycie predykatu szlachectwa przez - małżeńskie lub pozamałżeńskie - urodzenie, jak również przez zmianę nazwiska, która ma miejsce w konsekwencji małżeństwa lub adopcji. Możliwe jest wiele kombinacji - możliwe jest również uzyskanie przez kobietę tytułu szlacheckiego jako części nazwiska męża i przekazanie go osobie trzeciej w przypadku rozwodu i ponownego małżeństwa. Uzyskanie predykatu szlachectwa poprzez zwykłą prośbę o zmianę nazwiska nie jest jednak możliwe. Dzieje się tak dlatego, że taka zmiana jest możliwa tylko pod ściśle określonymi warunkami, przy czym należy udowodnić obciążenie psychiczne noszącego nazwisko z powodu tego nazwiska. Jest jednak mało prawdopodobne, aby nieszlacheckość nazwiska spełniała te kryteria w praktyce.

    Różnice między tytułem szlacheckim, tytułem predykatowym i predykatem szlacheckim

    Baron und Baronin - Noble Society

    Przyglądając się prawu szlacheckiemu, pojawiają się różne terminy. Tytuł szlachecki, predykat tytułu i predykat szlachectwa opisują część szlachty. Ale czy te pojęcia są synonimami, czy też istnieją różnice?

    Der Adelstitel beschreibt grundsätzlich die Stellung des Edelmanns in der Gesellschaft. Es handelt sich um eine genaue Bezeichnung der gesellschaftlichen Stellung. Selbst in der Weimarer Verfassung war der Adelstitel noch bedeutsam, um den jeweiligen Rang zu ermitteln. Der Kaiser stand oben auf der Rangliste, ihm folgten König, Herzog, Fürst, Baron und Co.

    Je nach Adelstitel herrschte eine unterschiedliche Anrede vor. Diese Anrede wurde als Adelsprädikat bezeichnet. Beispielsweise wurden Herzöge als königliche Hoheit angesprochen. Während der Adelstitel den gesellschaftlichen Stand beschreibt, ist das Adelsprädikat die jeweilige Anredeform. Das Gleiche gilt für den Prädikatstitel. Selbst heute gibt es das Adelsprädikat in zahlreichen Namen unabhängig von der heutigen Gesellschaftsschicht. Insbesondere die Zusätze “von” oder “zu” kennzeichnen, den Ursprung des Namens im Adelsrecht und stellen einen derartigen Prädikatstitel dar.

    Predykaty szlacheckie i prawo do nazwiska

    Współcześnie predykat szlachectwa nadal odgrywa ważną rolę w kontekście prawnym. Nie ma już jednak żadnego konkretnego prawa szlacheckiego. Predykat szlachectwa podlega raczej prawu nazw. W ten sposób łatwiej jest uzyskać szlachetne nazwisko, a następnie również je nosić.

    Nabycie predykatu szlachectwa można sobie wyobrazić na różne sposoby. Powszechne są nabycia dodatku nazwy poprzez narodziny, zmiany nazwy, małżeństwa lub adopcji. Istnieją jednak również liczne kombinacje i przypadki indywidualne. Z reguły jednak nie można uzyskać tytułu szlacheckiego wyłącznie za pomocą aplikacji. Jest to dopuszczalne tylko pod bardzo ścisłymi warunkami. Wymagane jest obciążenie psychiczne, tak że dodanie nazwy musi być obowiązkowe dla zdrowia psychicznego. Taki dowód oparty wyłącznie na nieszlacheckim nazwisku jest zapewne trudny do przeprowadzenia. Niemniej jednak, jest całkiem możliwe, aby zdobyć tytuł szlachecki i sprzedawać go.

    Nabycie tytułu szlacheckiego przez małżeństwo, urodzenie i adopcję

    Wie werde ich ein Adeliger? Was bedeutet die Zugehörigkeit zum Adelsstand? Grundsätzlich genügt ein Adelsprädikat nicht aus, um Adeliger zu werden. Die reinen Prädikate “von” und “zu” entscheiden nicht über Zugehörigkeit zum Adel und ersten Eindruck. Vielmehr muss ein echter Adelstitel her, um in den Adelsstand gehoben zu werden.

    Heute ist der Erwerb eines klassischen Adelstitels und Eintritt in den Adelsstand nur für Frauen leicht möglich, die durch Heirat den Adelstitel erwerben. Bei einer Scheidung geht der Titel jedoch ebenso schnell wieder verloren. Zudem ist die Weitergabe des Titels durch die Frau an ihre Kinder oder den nächsten Mann nicht erlaubt. Lediglich eheliche Kinder gelten als Adlige und können somit in den Adelsstand aufsteigen. Die Adoption stellt jedoch eine weitere Möglichkeit dar, um wirklich in den Adelsstand zugegangen.

    Kup tytuł szlachecki - szlachecki przez zakup

    Czy można kupić tytuł szlachecki? Czy naprawdę można stać się prawdziwym szlachcicem dzięki dużej fortunie? Kto chce wejść do szlachty i nosić prawdziwy tytuł szlachecki, może skorzystać z drogi małżeństwa lub adopcji. W niektórych przypadkach zdarza się, że do adopcji dochodzi z powodu wysokich kwot zakupu. Dobitnym przykładem jest książę Marek z Anhalt, który sam został adoptowany i tym samym otrzymał tytuł szlachecki. Jednak zakup adopcji wiąże się z dużym ryzykiem. To jest w zasadzie niemoralne, tak, że wszystkie umowy zawarte są nieważne.

    Eine sinnvolle Alternative ist somit der Kauf eines Adelstitels bei uns. Diesen dürfen Sie gleich einem Adelstitel führen und wie eine Art Künstlernamen nutzen. Dabei sind der Verwendung keine Grenzen gesetzt – das Zeichnen von Verträgen oder das Buchen von Hotelzimmern ist gleichermaßen unter Ihrem neuen Adelstitel zulässig. Zudem gibt es eine authentische Ernennungsurkunde und ein eigenes Wappen – ganz ohne Risiko.

    Oceń ten artykuł

    [Razem: 1 Średnia: 5]
    Rang im Adel - Adelstitel kaufen
    Krótka wycieczka

    Ranga w szlachectwie

    Der Einfluss des Adels war schonmal größer. Nichtsdestotrotz haben der Adelstitel und Adelsrang immer noch einen klangvollen Glanz. Das Interesse…
    Die Geschichte des Adels
    Krótka wycieczka

    Historia szlachty

    Wer sich für den Kauf eines Adelstitels interessiert, will häufig mehr über die Geschichte des Adels erfahren. Die bewegte Geschichte…
    Menu