1. Home
  2. Kort uitstapje
  3. De huidige wet van adel

Het huidige adelsrecht - verleden en heden

Das geltende Adelsrecht - Noble Society

    De wet van adel kent een lange geschiedenis. Reeds meer dan 1500 jaar is het adelsrecht nu eens meer, dan weer minder uitgesproken. De ontwikkeling van de laatste eeuwen is echter regressief geweest - de sterke sociale veranderingen in de 18e en 19e eeuw veroorzaakten een verlies aan belang van de adel en dus ook van het adelsrecht. Toch bestaan er ook vandaag nog wettelijke regelingen en bijzondere rechten voor leden van de adel. Het is dus de moeite waard om de geschiedenis van het adelsrecht, het namenrecht en de verschillen bij het verkrijgen en gebruiken van het naamrecht te bekijken.

    De geschiedenis van het adelsrecht

    Herkunft und Entwicklung des Adels

    De oorsprong van het adelsrecht ligt in de 6e eeuw na Christus. In die tijd creëerde de Frankische koning Clovis de Eerste de zogenaamde Lex Salica. Als Germaans stamrecht gold de wet voortaan voor alle leden van de adel op Duits grondgebied. De Lex Salica maakte deel uit van het publiek recht. Enerzijds bestonden er wettelijke regelingen voor alle burgers, terwijl er tegelijkertijd bepaalde uitzonderingen werden ontwikkeld voor de adel. Zo vond voor het eerst een juridische afbakening plaats tussen de adel en de burgerij. Bovendien waren er voorschriften voor een overgang naar de adelstand. Als niet-adelen voortaan tot de adel wilden behoren, waren de voorschriften van de Lex Salica van belang.

    In de latere loop van de geschiedenis vond een verdeling van de adel in verschillende klassen plaats. De leden van de hogere adel konden gebruik maken van talrijke vrijstellingen. Deze omvatten een speciaal procesrecht, een speciaal familierecht en regelingen inzake het erfrecht, waarbij de hogere adel anders werd behandeld dan de leden van de bourgeoisie.

    Ook na de inwerkingtreding van het Burgerlijk Wetboek in 1900 was er voor de hoge adel een bijzondere rol weggelegd, aangezien afwijkende regelingen in een afzonderlijke adelswet werden vastgelegd. Een speciaal adelsrecht bestond dus niet uitsluitend bij het begin van de adel. Daarnaast vond er een financiële verbetering van de adel plaats. Deze bleven volledig onaangetast door de belasting en de douanerechten, zodat de rechten van de edelen duidelijk lager waren. Dit droeg verder bij tot de financiële versterking van de adellijke klasse.

    In de 19e eeuw was er zelfs een aparte instantie voor de adel en de adellijke titels. De Pruisische koning Frederik Willem IV richtte deze instantie in 1855 op met als doel de zorg voor de leden van de adel te verbeteren. Het zogenaamde Heroldsamt bevorderde de handhaving van het adelsrecht. Ook het adelsrecht onderging in de loop van de geschiedenis talrijke veranderingen. Wat de meeste verordeningen echter gemeen hebben, is dat edelen een betere rechtspositie en voorkeursbehandeling kregen.

    De val van de monarchie en de nieuwe adelswet

    De val van de monarchie was van doorslaggevend belang voor de adel en het adellijke recht. Want de monarchale staten waren nauw verweven met de adel. De Salische wet van Clovis de Eerste was in principe geldig tot het einde van de monarchie en de eerste wereldoorlog. Na 1918 werd de Duitse keizerlijke grondwet van kracht. Deze schreef in art. 109 dat alle voorrechten en nadelen ten gevolge van een voorrecht van geboorte of rang worden afgeschaft. De wettelijke verbetering van de adel behoorde tot het verleden.

    Voortaan waren de adellijke titels slechts toevoegingen aan de naam, die niet officieel werden verleend. Zo werd de adellijke titel toegankelijker en overdraagbaar. De edele wettelijke aanspraak speelde geen rol meer. Tegenwoordig is het mogelijk om een adellijke titel te kopen en die voortaan als artiestennaam te gebruiken.

    Na de Eerste Wereldoorlog werd echter nog door de bevoegde commissie voor adelsrechten onderzocht of de adellijke titels correct werden gevoerd. Dit was echter een bijzondere privaatrechtelijke instelling, zodat zij niet meer vergelijkbaar was met het heraldiekantoor van de staat. Bovendien waren de besluiten uitsluitend bindend voor de leden van het comité.

    Niettemin wordt ook vandaag nog door de Adelsrechtsausschuss gecontroleerd of een adellijke titel op de juiste historische wijze wordt gevoerd. Het ARA werd dus na de Tweede Wereldoorlog opgericht als een bijzondere privaatrechtelijke instelling, en is daarom niet meer te vergelijken met het Pruisische Herautenbureau. De ARA controleert het lidmaatschap van de "historische adel" op basis van de Salische wet; haar besluiten zijn echter niet bindend voor iemand die geen lid is.

    Wat is het verschil tussen een adellijke titel, een predikaat van adel en een predikaatstitel?

    Unsere Titel - Noble Society

    Naast de adellijke titel komen thans ook de termen "adellijk predikaat" en "adellijke titel" veelvuldig voor. De adellijke titel verwijst naar de maatschappelijke positie van de drager ervan. De adellijke titel was in de Weimar-grondwet dus nog steeds belangrijk voor het bepalen van de respectieve protocollaire rang. In dit rangenstelsel was de keizer de hoogste rang, gevolgd door koning, hertog, prins, baron, graaf, baron, ridder, edelman en schildknaap als laagste rang.

    Aan elk van deze adellijke titels werden verschillende aanspreekvormen toegekend. Deze worden adelspredikaten genoemd en vereisten bijvoorbeeld dat een hertog als koninklijke hoogheid werd aangesproken, terwijl in de lagere rangen graven alleen als hoogheid werden aangesproken of baronnen alleen als Hochwohlgebohrene. Tenslotte komt men vandaag de dag de adellijke titel regelmatig tegen bij namen uit alle sociale klassen. Daarachter zit het achtervoegsel van de naam die edelen vroeger als zodanig identificeerde. Met name wordt het "von" gebruikt als herkomstaanduiding of het "zu" om een verandering van woonplaats aan te duiden - bijvoorbeeld "von Weißenfels zu Schwarzfels". De combinatie "von und zu" is echter ook denkbaar, waarmee de adel jarenlang hun voorouderlijke zetel aanduidde.

    Adelspredikaten in het namenrecht

    Vandaag is het adellijke predikaat alleen onderworpen aan de regels van het namenrecht. Daarom is het ook gemakkelijker om op verschillende manieren een adellijke naam te verkrijgen.

    Hier gaat het regelmatig om de verkrijging van een adellijk predikaat door - al dan niet echtelijke - geboorte, alsmede door naamswijzigingen die het gevolg zijn van een huwelijk of een adoptie. Er zijn vele combinaties denkbaar - het is ook mogelijk dat een vrouw de adellijke titel verwerft als deel van de naam van haar echtgenoot en deze bij scheiding en hertrouwen doorgeeft aan een derde. Het verkrijgen van een adelspredikaat door het loutere verzoek van een naamswijziging is echter regelmatig niet mogelijk. Een dergelijke wijziging is namelijk slechts mogelijk onder strikte voorwaarden, waarbij een psychische belasting van de naamdrager als gevolg van de naam moet worden aangetoond. Het is echter onwaarschijnlijk dat de niet-nobiliteit van een naam in de praktijk aan deze criteria voldoet.

    Verschillen tussen adellijke titel, predikaatstitel en adellijk predikaat

    Baron und Baronin - Noble Society

    Als we naar de wet van adel kijken, verschijnen er verschillende termen. De adellijke titel, het predikaat titel en het predikaat adel beschrijven een deel van de adel. Maar zijn de termen synoniemen of zijn er verschillen?

    De adellijke titel beschrijft in wezen de positie van de edelman in de maatschappij. Het is een precieze aanduiding van de sociale positie. Zelfs in de Weimar-grondwet was de adellijke titel nog steeds van belang voor de bepaling van de respectieve rang. De keizer stond bovenaan de ranglijst, gevolgd door koning, hertog, prins, baron enzovoort.

    Afhankelijk van de adellijke titel, heerste een andere aanspreekvorm. Deze aanspreekvorm werd een nobel predikaat genoemd. Hertogen werden bijvoorbeeld aangesproken als koningshuizen. Terwijl de adellijke titel de sociale status beschrijft, is het adellijke predicaat de respectieve aanspreekvorm. Hetzelfde geldt voor de predikaatstitel. Ook nu nog bestaat het adellijke predikaat in talrijke namen, ongeacht de huidige sociale klasse. Met name de toevoegingen "von" of "zu" wijzen op de oorsprong van de naam in het adelsrecht en vertegenwoordigen een dergelijke predikaatstitel.

    Adelspredikaten en het recht op een naam

    Tegenwoordig speelt het adelspredicaat nog steeds een belangrijke rol in de juridische context. Er is echter geen specifieke adelswet meer. Het adelspredicaat is veeleer onderworpen aan het naamrecht. Zo is het voor u gemakkelijker om een adellijke naam te krijgen en die vervolgens ook te dragen.

    De verwerving van het adelspredicaat is op verschillende manieren denkbaar. Veel voorkomend is de verkrijging van de naamsaanvulling door geboorte, naamswijziging, huwelijk of adoptie. Er zijn echter ook talrijke combinaties en individuele gevallen. In de regel kan men de adellijke titel echter niet uitsluitend met een verzoekschrift verkrijgen. Dit is alleen onder zeer strikte voorwaarden toegestaan. Een geestelijke belasting is vereist, zodat de toevoeging van de naam verplicht moet zijn voor uw geestelijke gezondheid. Een dergelijk bewijs, uitsluitend gebaseerd op een naam die niet van adel is, is aantoonbaar moeilijk. Toch is het heel goed mogelijk om een adellijke titel te verwerven en ermee te leuren.

    Verkrijgen adellijke titel door huwelijk, geboorte en adoptie

    Hoe word ik een edelman? Wat betekent lidmaatschap van de adel? In principe is een predikaat van adeldom niet voldoende om adellijk te worden. De loutere predicaten "van" en "tot" zijn niet bepalend voor het behoren tot de adel en de eerste indrukken. Om tot de adelstand te worden verheven, is veeleer een echte adellijke titel vereist.

    Vandaag de dag is het verkrijgen van een klassieke adellijke titel en de toegang tot de adelstand slechts gemakkelijk mogelijk voor vrouwen die de adellijke titel door huwelijk verwerven. In geval van echtscheiding gaat de titel echter even snel verloren. Bovendien is de overdracht van de titel door de vrouw aan haar kinderen of de volgende echtgenoot niet toegestaan. Alleen wettige kinderen worden als edelen beschouwd en kunnen dus tot de adelstand opstijgen. Adoptie is echter een andere manier om daadwerkelijk in de adelstand te treden.

    Koop nobele titel - nobel door aankoop

    Is het mogelijk om een adellijke titel te kopen? Kan iemand echt een nobele worden door een groot fortuin? Wie tot de adelstand wil toetreden en een echte adellijke titel wil dragen, kan de weg van het huwelijk of de adoptie bewandelen. In sommige gevallen komt het voor dat een adoptie plaatsvindt vanwege hoge aankoopbedragen. Een prominent voorbeeld is prins Marcus van Anhalt, die zich liet adopteren en zo een adellijke titel kreeg. De aankoop van een adoptie houdt echter een groot risico in. Dit is in principe immoreel, zodat alle gemaakte afspraken nietig zijn.

    Een verstandig alternatief is dus om bij ons een adellijke titel te kopen. U mag deze titel als een adellijke titel gebruiken en als een soort artiestennaam gebruiken. Er zijn geen grenzen aan het gebruik ervan - contracten tekenen of hotelkamers boeken is evenzeer toegestaan onder uw nieuwe adellijke titel. Bovendien krijgt u een authentiek benoemingscertificaat en uw eigen wapenschild - zonder enig risico.

    Beoordeel dit artikel

    [Totaal: 1 Gemiddeld: 5]
    Rang im Adel - Adelstitel kaufen
    Kort uitstapje

    Rang in adel

    De invloed van de adel was vroeger groter. Niettemin hebben de adellijke titel en de adellijke rang nog steeds een klinkende glans. De rente...
    Noble Privilegien - Titelbild
    Kort uitstapje

    Nobele voorrechten

    Ten eerste wordt de adellijke titel als buitengewoon nobel beschouwd. Iedereen die door de straten loopt als een edelman of een...
    Die Geschichte des Adels
    Kort uitstapje

    Geschiedenis van de adel

    Wie geïnteresseerd is in het kopen van een adellijke titel, wil vaak meer te weten komen over de geschiedenis van de adel. De turbulente geschiedenis...